fbpx

Jubileuszowy sezon Doctor Who (wszak serial skończył w owym roku dwadzieścia pięć lat) emitowany był od 5 października 1988 roku do 4 stycznia 1989 roku. Z tej okazji mamy mrugnięcia oczkiem do fanów, powrót Daleków, Cybermenów, różową TARDIS i naprawdę bardzo psychodeliczny cyrk.

Upamiętnienie Daleków („Remembrance of the Daleks”)

Historia w której poznajemy mroczniejsze oblicze Doktora, kontynuowany jest wątek wojny domowej Daleków, a także wracamy do szkoły Coal Hill, niecały tydzień po „porwaniu” przez Doktora dwójki nauczycieli z tej szkoły. Powrót zawdzięczamy (poza tym, że emisja tych odcinków zbiegła się z dwudziestą piątą rocznicą powstania serialu) zostawieniu przez Doktora artefaktu Władców Czasu na Ziemi sześć żyć wcześniej, o który teraz trwa wojna między dwiema frakcjami Daleków. Ci, którzy go zdobędą, będą chcieli wykorzystać go do udoskonalenia swojej technologii podróży w czasie, a to rzecz jasna nic dobrego. W jednym z odcinków tej historii pojawia się najbardziej rozpoznawalna scena z Ace: zniszczenie Daleka kijem baseballowym!

Co dalej dzieje się z Davrosem, dowiadujemy się ze słuchowiska Terror Firma z Ósmym Doktorem. Z kolei powieść Lungbarrow uzupełnia historię artefaktu, który jest głównym źródłem zamieszania w tej historii. Dwaj Dalekowie z tej historii przenoszą się w czasie i pojawiają się w słuchowisku In Remembrance oraz komiksie Time & Time Again. Od 2012 Big Finish kontynuuje przygody kapitana Gilmore, profesor Jensen i Allison Williams w serii słuchowisk Counter-Measures.

Ciekawostka: w scenie, w której Doktor podaje Ace kij baseballowy widoczny jest scenariusz wystający z lewej kieszeni Sylwestra McCoya. Aktor zdradził, że w lewej kieszeni nosił sceny już zagrane, a w prawej te do zagrania.

Ciekawostka 2: Sylwester McCoy chciał samodzielnie wykonać scenę kaskaderską ze zjazdem po linie na parasolce, ale mu nie pozwolono. Również Sophie Aldred sama wykonywała większość swoich scen tego typu. Była nawet szkolona z używania broni.

Liczba odcinków: 4
Scenariusz i reżyseria: Ben Aaronovitch i Andrew Morgan
Napisy: Anilin

 

Kontrola Szczęśliwości 
(„The Happiness Patrol”)

Wyobrażacie sobie świat w którym smutek jest zakazany? Jeśli macie z tym problem, to ta historia Wam pomoże. Doktor ląduje na planecie Terra Alfa, gdzie rządzi Helena A, jej towarzysz Joseph C (tak wszystkie postaci tu mają jednoliterowe nazwiska), a radości obywateli pilnują strażnicy należący do Kontroli Szczęśliwości. Smutasom zgotowano bardzo radosną śmierć, gdyż są topieni w strumieniu stopionych cukierków z rak przesłodkiego Cukiernika. Na szczęście istnieje grupa buntowników Ludzi Rur, którzy wspomogą Doktora i Ace w uświadomieniu ludziom, że smutek tez jest ważny, jako kontrast dla radości. Jakbyście się zastanawiali skąd się wzięła różowa TARDIS, to pojawia się ona w tej właśnie historii. Okazuje się, że niebieski to zbyt smutny kolor dla Kontroli Szczęśliwości.

Doktor spotyka Cukiernika ponownie w powieści The Trials of Tara, którego w słuchowisku The Prisoner’s Dilemma, Ace opisuje jako „gościa zrobionego z lukrecji”.

Ciekawostka: pomysł na podobna historię powstał już za czasów Williama Hartnella. Miała mieć tytuł The Jokers i opowiadać o sytuacji odwrotnej, w której to radość była zakazana.

Ciekawostka 2: w oryginalnym scenariuszu zamiast prostej poczekalni opisany był obszar więzienny zwany Arkadią, z tuzinami maszyn owocowych i wyszukanym torem gokartowym, ale cięcia budżetowe zrobiły swoje.

Liczba odcinków: 3
Scenariusz i reżyseria: Graeme Curry i Chris Clough
Napisy: Astroni & Anilin

 

Srebrna Nemezis
(„Silver Nemesis”)

Neonaziści otrzymują nieoczekiwaną „pomoc” od przybyszy
z kosmosu, a Ace w końcu zastanowi się nad najważniejszym pytaniem: „Doktor Kto?”. Tymczasem Doktor przypomina sobie, że 300 lat wcześniej nastawił budzik, który miał przypomnieć mu o apokalipsie w 1988 i właśnie wybija godzina 0. Czekają nas skoki w przeszłość i przyszłość, w czasie których stopniowo ukazuje się nam misterny plan Doktora na powstrzymanie kosmicznego zagrożenia, przy okazji zachowując swoje tajemnice nieodkryte. 

Historia ta jest uznawana, za odcinek specjalny z okazji dwudziestej piątej rocznicy (stąd między innymi „silver” w tytule), co czyni go jak na razie jedynym odcinkiem rocznicowym, w którym nie występuje więcej niż jedno wcielenie Doktora.

Ciekawostka: książe Edward został zaproszony do wstąpienia w tej historii przez producenta Johna Nathan-Turnera, ale rodzina królewska napisała do niego list z informacja, że byłoby to niestosowne.

Liczba odcinków: 3
Scenariusz i reżyseria: Kevin Clarke i Chris Clough
Napisy: Anilin

 

Najwspanialszy Występ
w Galaktyce
(„The Greatest Show in the Galaxy”)

Obiektywnie jedna z najdziwniejszych i najbardziej psychodelicznych historii Classic Who. Ale czego innego należy się spodziewać po odwiedzinach w Psychicznym Cyrku na planecie Segonax? Zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę kto prowadzi cyrk – gość nazwany po prostu Głównym Klaunem i jego trupa klauno-robotów, a na scenie występują zamiast nich goście cyrku. Z kolei jedyną widownią jest tajemnicza i bardzo dziwna rodzina bez imion. Doktor będzie musiał ustalić kim jest owa rodzina, co ma z tym wspólnego apokalipsa z nordyckiej mitologi i przywrócić cyrk do dawnej chwały.

Mags, wilkołaczyca z tej historii, zostanie potem towarzyszką Doktora w słuchowisku The Monsters of Gokroth. Z kolei w słuchowisku The Psychic Circus, dowiemy się jakie wydarzenia doprowadziły do sytuacji zastanej przez Doktora i Ace na początku tej historii.

Ciekawostka: podczas filmowania eksplozji cyrku pod koniec odcinka czwartego, okazało się, że zespół pirotechniczny źle ocenił skalę wybuchu, przez co Sylwester McCoy został złapany w podmuchu gorąca, a jego ubrania zaczęły się palić. Aktor wiedział jednak, że nie powtórzą tej sceny, więc szedł dalej, dumny i niewzruszony.

Liczba odcinków: 4
Scenariusz i reżyseria: Stephen Wyatt i Alan Wareing
Napisy: Anilin